Ervaring van een Zeuntje

liaZoals beloofd tijdens de Ramsgate, hier dan een klein stukje mijnerzijds over de Ramsgate ervaring van mij , gelukkig was ik niet de enige nieuwkomer voor de overtocht van de PZV.

En als een van de zeven Zeuntjes heb ik mij het meest druk moeten maken over het meedenken met de andere Zeuntjes over hoe we die geroutineerde en ervaren PZV leden nu eens iets anders te verwerken konden geven dan het eeuwige liedje waarvan we al snel vernamen dat dat toch hopelijk niet het geval zou zijn.

De iets jongeren onder ons  Zeuntjes hadden het dan ook al snel gevonden en met behulp van een geweldig leuk informatie boekje van een van ons waren wij het al gauw eens, plan werd uitgewerkt, taken verdeeld en na de eerste ronde van het overigens heerlijke buffet tijdens het Captains diner  waren we dan aan de beurt.
Na eerst aan te vangen met een wel heel bekend zeemans deuntje lieten we dan de scheepstoeter verlossend horen dat dat het niet werd,  tot opluchting van de meeste gezichten die ons aanstaarden met een blik van  “nee he´ alweer”,  waarop vervolgens  de algemene kennis op de proef werd gesteld.
Ik vond het een reuze gezellige avond en omdat ik verder niet had nagedacht dat Zeuntje zijn er ook bij hoort als je enthousiast ja zegt op de vraag van je vriend om mee te gaan met de Ramsgate vind ik, mede doordat ik iedereen mijn zang en acteer kunsten wilde  besparen,  er samen met mijn mede Zeuntjes aardig doorheen ben gevaren.
Dan natuurlijk de Ramsgate in het geheel en aan boord van “ DE  HERON” was een fantastische ervaring die al aanving met het aan boord komen van de opstappers die,  bedolven onder de meegebrachte proviand niet konden wachten met afmeren om het ruime sop te kiezen.
Eenmaal gestart werd er iedere dag weer zoveel enthousiasme en energie aan de dag gelegd met route, kaart, diepte, snelheid, wind, knopen,  logboek, zandbanken en wel of niet Fok en grootzeil dat je bijna zou denken dat er geen tijd meer overbleef voor de innerlijke mens en verwennerij maar ook dat werd niet vergeten.
Ons aller Maarten ontpopte zich als een ware first class  butler en voorzag ieder van ons van een stevig zeemans ontbijt, behalve ikzelf daar ik toch wat last had van schommelingen in de maag en heel meelevend wat werd ontzien en toch een groot deel van de overtocht met de neus in de wind aan dek werd gehouden.
Voor de rest van de dag was iedereen dan op de juiste tijd op de juiste plaats en lieten  “DE HERON”   in onderling overleg, met het akkoord en vertrouwen van de deskundige Schipper prachtig van de ene naar de andere kust glijden.
Alle lof voor en dank aan Rob, onze Schipper, Jacqueline, Stijn en Maarten onze opstappers, het was fijn om samen met jullie deze Ramsgate te mogen mee maken.
Lia Schuitemaker.